Το μονοπάτι της ασύμμετρης λογικής…

- - Uncategorized

Σ’ αυτόν εδώ τον τόπο που λέγεται Ελλάς, συνυπάρχουν το καλό και το κακό, η λογική με το παράλογο, η λιακάδα με την βροχή και το χαλάζι, καθώς και ο αφελής πολίτης με τον ατσίδα πολιτικό.

Οι Έλληνες που κατοικούμε σε αυτόν τον ιδιόρρυθμο, αλλά πολλαπλά προικισμένο τόπο χαοτικής γεωμετρίας και απρόβλεπτων καιρικών μεταβολών, έχουμε επηρεαστεί βαθύτατα από αυτόν, με αποτέλεσμα τον χαοτικό μας χαρακτήρα.

Οι αρχαίοι σοφοί μας πρόγονοι, για να νουθετήσουν εν τω μέτρο του δυνατού τους δυσκολοκυβέρνητους συμπολίτες, έγραψαν πάνω στον ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς 147 επιγράμματα, που ένα από αυτά έλεγε ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ να τους θυμίζει τι πρέπει να κάνουν. Να γνωρίσουν τον εαυτόν τους και μετά τους γύρω τους.

Τον περικαλλή αυτό ναό, τον κατάστρεψαν οι μελανοχίτωνες ρασοφόροι του Ιουστινιανού και του «αγίου» Ιωάννη του Χρυσόστομου τον Μεσαίωνα και από τότε μας έμεινε το χάος μόνο, χωρίς νουθεσίες και ακολουθούμε τις αυτοκαταστροφικές χαοτικές διαθέσεις της φυλής μας…

Ακούω την Κυρία Κάθριν που ο άντρας της την φωνάζει Κατίνα και αυτή τσατίζεται, να φωνάζει τα κουτσούβελά της να κάνουνε γρήγορα γιατί αργήσανε.

Μου έλεγε μια μέρα: εμείς έχουμε εξοχικό στο Μάτι και θα πάμε εκεί να παραθερίσουμε.

Ο άντρας της τραπεζικός υπάλληλος, ήταν από τους λίγους που βγήκαν κερδισμένοι από το Χρηματιστήριο και πήρε το σπίτι με το οικόπεδο στο Μάτι, από ένα πελάτη της τράπεζας που ήθελε να γίνει γρήγορα πλούσιος και έμεινε πάμπτωχος μετά το κραχ.

Μέσα στα πεύκα, δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο ωραία είναι, μου έλεγε όλο καμάρι. Πάρτε καμιά μέρα την κυρά κι’ ελάτε.

Μια μέρα λέω της κυράς δεν πάμε ρε γυναίκα στους γειτόνους μας στο Μάτι; Τόσες φορές μας έχουνε καλέσει. Είδα κι’ έπαθα να βρω το σπίτι. Κάτι στενά δρομάκια που με το ζόρι πέρναγες όταν έβρισκες κα να παρκαρισμένο αυτοκίνητο, κι’ αυτό σύριζα στον μαντρότοιχο. Εάν δεν είχα το κινητό μαζί μου ούτε που θα τον εύρισκα. Βγήκε και με περίμενε σε ένα ποιο φαρδύ δρόμο. Εγώ μέσα στο στενάκι δεν μπαίνω του λέω και το παράτησα εκεί. Οι άνθρωποι μας περιποιηθήκανε και με το πάρα πάνω, δε λέω. Είχανε πλύνει την βεράντα από την κιτρινίλα της γύρης των πεύκων, είχανε ξεσκονίσει τις φερ φορζέ λευκές καρέκλες τους και μας προσφέρανε φραπέ με κρύο νεράκι και παγωμένο αναψυκτικό. Έχω πάρει και κάτι μπριζολάκια για αργότερα. Θα ανάψουμε φωτιά στο μπάρμπεκιου και θα τα απολαύσουμε με καμιά μπύρα.

Ρε γείτονα, θα ανάψεις φωτιά κάτω από πεύκο; Κι΄ άμα λαμπαδιάσει τι θα κάνεις; Έλα μωρέ έχω το λάστιχο και θα το σβήσω. Σάμπως η πρώτη φορά είναι;

Αυτό το έλα μωρέ είναι που μας έχει φάει σαν λαό.

Αυτό το έλα μωρέ, το δεν βαριέσαι και το σε μένα θα τύχει; Και να που συμβαίνει άπειρες φορές.

Σεισμούς έχουμε, πλημμύρες έχουμε, θυελλώδεις ανέμους έχουμε και επειδή όλα αυτά αποτελούν «ασύμμετρες απειλές» ο νοήμων άνθρωπος αφού έπαθε, έμαθε και τις έκανε συμμετρικές για να τις κουμαντάρει.

Για τους σεισμούς μάθαμε και φτιάχνουμε αντισεισμικά σπίτια και η πολεοδομία ελέγχει για την αντοχή τους. Η πολεοδομία όμως δεν ελέγχει όταν χτίζονται κτήρια μέσα στα μπαζωμένα ρέματα, όπου το λάδι ρέει άφθονο και ο πολιτικός έρχεται και το νομιμοποιεί για να τάχει καλά με τους παράνομους και να τους αρπάξει την ψήφο. Ο άλλος κόβει μέσα στα άγρια μεσάνυχτα πεύκα μέσα στο δάσος και το πρωί έχει ξεφυτρώσει μια παράγκα και σε λίγο ένα ολόκληρο αυθαίρετο. Και πάλι ο πολιτικός έρχεται, επιβάλλει κάποιο πρόστιμο να μαζέψει λεφτά και νομιμοποιεί όλα τα αυθαίρετα. Έτσι χτίστηκε η Μάντρα, το Μάτι και όχι μόνο, σε όλες τις ακτές της Ελλάδας το ίδιο συμβαίνει και μόλις έρθει η καταστροφή βγαίνουν όλοι και φωνάζουν που ναι το κράτος;

Η ανίερη συμφωνία μεταξύ του άπληστου πολίτη και του αριβίστα πολιτικού έχει φέρει όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας.

Οι πολιτικοί που εμείς διαλέγουμε και ψηφίζουμε πρέπει να είναι Προμηθείς και όχι επιμηθείς. Ο κόσμος με τον καύσωνα πήρε τα παιδάκια του και πήγε στη θάλασσα να κάνει καμιά βουτιά και να δροσιστεί και αντ’ αυτού ζεματίστηκε και πολλοί συνάνθρωποί μας κάηκαν ζωντανοί. Τα εναέρια μέσα που έπαιρναν μέρος στην κατάσβεση βλέπανε κατά που τράβαγε η κόλαση της φωτιάς, έπρεπε να ειδοποιήσουν το συντονιστικό τους γραφείο και οι υπουργοί ναυτιλίας Κουρουμπλής και ενόπλων δυνάμεων Καμμένος πάραυτα να στείλουν κανένα αποβατικό να μαζέψει τον κόσμο από την ακτή και όχι την φρεγάτα, λες και την έστελνε να πάει να κανονιοβολήσει καμιά παράκτια εχθρική περιοχή.

Αλλά που να γνωρίζουν όλοι αυτοί από επιχειρησιακή δράση αφού δεν επιχείρησαν ποτέ στην ζωή τους, αλλά πάντα ήταν κρατικοδίαιτοι.

Οι ανίκανοι, οι άχρηστοι. Όταν είδαν ότι καιγότανε όλη η Ανατολική Αττική, όλοι οι συνυπεύθυνοι άρχισαν να ουρλιάζουν : Φρουρά, φρουρά, που είναι οι φρουρά; Τι να σου κάνουν όμως οι έρημοι οι πυροσβέστες που με περιορισμένα μέσα προσπαθούν να σώσουν ζωές βάζοντας σε κίνδυνο την δική τους ζωή για 600 ευρώ.

Και οι καλοπληρωμένοι σύμβουλοι του πρωθυπουργού στα κλιματιζόμενα γραφεία τους κάνουν τς τς τς και κάνουν χάζι από την τηλεόραση την βιβλική καταστροφή.

Αν ζούσε η αείμνηστη Σαπφώ Νοταρά θα ξεφώνιζε : μπουρλότο στους ανίκανους, μπουρλότο σε όλους αυτούς που διαχρονικά επέτρεψαν να γίνει αυτή η καταστροφή.

Φρουρά, φρουρά, αρπάξτε όλους αυτούς τους κερατάδες και κατευθείαν στην Μακρόνησο να κουβαλάνε θάλασσα με το καλάθι, μπας και λυτρωθούν όλες αυτές οι ψυχούλες που χάθηκαν.

Ο γείτονας είχε πάει στο χωριό του και γλύτωσε, αλλά το σπίτι μέσα στο δάσος έγινε στάχτη. Δόξα σοι ο Θεός ο γείτονας γλύτωσε, αλλά η προδοσία για το όνομα της Μακεδονίας δεν θα κουκουλωθεί και ο αγώνας συνεχίζεται.

Ιnahnak

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *