Τα παιδιά του αγκυλωτού σταυρού…

- - Articles

Στο άρθρο αυτό τα ιστορικά γεγονότα δεν παρουσιάζονται με απόλυτη χρονολογική σειρά.
Η επιδίωξή του είναι να παρουσιάσει συμπυκνωμένα τα ιστορικά γεγονότα που δείχνουν την επιθετικότητά και το μίσος που τρέφουν οι Γερμανοί προς την Ελλάδα και την αέναη επιδίωξή τους για τον εξαφανισμό της. Παρουσιάζει τον τρόπο και την μεθοδικότητά τους να γίνουν αυτοί κυρίαρχοι της οικονομικής ζωής της Τουρκίας που μέχρι τότε κυριαρχούσαν οι Έλληνες, οι Άγγλοι και οι Γάλλοι.
Επειδή πιστεύουν ότι είναι περιούσιος λαός, μας φθονούν και μας εχθρεύονται ακόμα και για την ιστορία μας. Νοιώθουν μειωμένοι γιατί ενώ η δική μας αρχίζει τουλάχιστον 14000 χρόνια και βάλε…(Δισπηλιό – Φράχθι), δεν το ανέχονται γιατί η δική τους αρχίζει περίπου το 800 μ.Χ από την εποχή του Καρλομάγνου. Χαρακτηριστική είναι η ρήση του Γερμανού φιλοσόφου Σίλερ:.”καταραμένε νάσαι Έλληνα γιατί όποια πέτρα κι’ αν σηκώσω θα βρώ εσένα από κάτω. Τα έχεις βρει εσύ όλα και δεν άφησες τίποτα για μας”.

Ως γνωστόν οι Έλληνες σε όποιο μέρος του κόσμου βρεθούν διαπρέπουν, εκτός απ’ τον τόπο που γεννηθήκανε. Αυτό συμβαίνει γιατί μάθαμε να φθονούμε αυτόν που προκόβει δεν προσπαθούμε να τον φτάσουμε, αλλά επιδιώκουμε πώς θα τον κοντύνουμε στα μέτρα τα δικά μας. Το ανέκδοτο με την κατσίκα που είχε πει ο μακαριστός Χριστόδουλος είναι σε όλους γνωστό και δεν χρειάζεται να το επαναλάβω. Το ελάττωμα του φθόνου ή το χούι αυτό, δεν το έχουμε μόνο εμείς, αλλά και πολλοί άλλοι λαοί και το ποιό γνωστό παράδειγμα είναι αυτό από την “θεόπνευστο” Αγία Γραφή, με τον Κάιν που σκότωσε τον αδελφό του Άβελ, γιατί ο καπνός της θυσίας που προσέφεραν στο Θεό ανέβαινε ποιό ψηλά απ’ τον δικό του.
Αυτή την ψυχολογία έχουν αποκτήσει ιδιαίτερα οι Προτεστάντες Γερμανοί, που μόλις δουν κάποιο λαό να προκόβει τον φθονούν και θέλουν να τον κατακτήσουν.
Το 18ο αιώνα, αλλά και ακόμα ποιό παλιά, στα παράλια ολοκλήρου της Μεσογείου από τον Πόντο μέχρι την Αίγυπτο κυριαρχούσαν οι Έλληνες, με βιομηχανίες βάμβακος, μεταξουργεία, με τράπεζες και ένα ανθηρότατο εμπόριο. Ανταγωνιζόντουσαν μεν αλλά συνεργάζονταν αρμονικά με τους Άγγλους, τους Γάλλους, τους Αρμένιους ακόμα και με τους Εβραίους. Η Τουρκία μια πλούσια χώρα, μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν γεμάτη αναλφάβητους που δουλεύανε στις επιχειρήσεις και στα πλούσια κτήματα των Ελλήνων. Οι πασάδες ήταν ευχαριστημένοι με τα μπαξίσια που έπαιρναν και ο λαός ευτυχούσε κοντά στους φιλελεύθερους Έλληνες που τους αγαπούσαν και τους σέβονταν.
Βλέποντας οι Γερμανοί πως όλοι εκεί κάτω βγάζανε του κόσμου το χρήμα, σκεφτήκανε γιατί μόνο αυτοί και όχι και εμείς!
Επειδή στην Ευρώπη τα σκήπτρα επιρροής τα είχαν οι Εγγλέζοι και δεν μπορούσαν να αντιπαρατεθούν μαζί τους, σκέφτηκαν να μεταφέρουν την δική τους επιρροή στην Ανατολή που θα μπορούσαν βγάλουν πολύ και σίγουρο χρήμα εκεί που ήδη έβγαζαν μπόλικο οι Άγγλοι, οι Γάλλοι και οι Έλληνες. Έτσι στράφηκαν προς την Τουρκία. Την εποχή αυτή είχε αρχίσει η μεγάλη μετανάστευση των βορειοευρωπαίων προς την Αμερική εις αναζήτηση χρυσού στο Ελντοράντο.
Οι Γερμανοί είδαν την Τουρκία σαν άλλο Ελντοράντο και με τα τεράστια ατμόπλοια για την εποχή εκείνη, της Ντόιτς-Λέβαντ Λόιδ του Αμβούργου, άρχισαν να κουβαλάνε με πολύ χαμηλά ναύλα χιλιάδες Γερμανούς μετανάστες, που εγκαθίσταντο ελεύθερα όπου τους άρεσε. Ο άπληστος Κάιζερ μαζί με τους μετανάστες έστελνε δώρο και εκατοντάδες μπουκάλια κρασί στον Αβδούλ Χαμίτ που ήταν μονίμως μεθυσμένος και έκανε ό,τι του έλεγαν οι Γερμανοί. Μ’ αυτό τον τρόπο ήταν ευχαριστημένες και οι δύο πλευρές. Έτσι ξεκίνησε προμελετημένα η επιδρομή στην Τουρκία με σύνθημα “Germania umber ales” (πάνω απ’ όλα η Γερμανία) και δε δίσταζαν να εκτοπίζουν πάση θυσία όσους ήσαν εγκατεστημένοι μέχρι τότε στα εδάφη της με την υποστήριξη μάλιστα των Τούρκων. Οι πρώτοι Γερμανοί που εγκαταστάθηκαν στην Κωνσταντινούπολη ήταν οι Φρέρηδες (δάσκαλοι – καθηγητές) της Βυρτεμβέργης, άνοιξαν σχολεία και άρχισαν να ανταγωνίζονται τα ήδη υπάρχοντα Ελληνικά, Αγγλικά και Γαλλικά. Οι Τούρκοι και οι Εβραίοι ήταν οι πρώτοι που έστειλαν τα παιδιά τους στα σχολεία αυτά και άρχισαν να δέχονται μεθοδικά την προπαγάνδα υπέρ της Γερμανίας. Όλο και περισσότεροι Γερμανοί μεταναστεύουν προς την Τουρκία για την απόκτηση εύκολου πλούτου και Τούρκοι άρχισαν να πηγαίνουν μετανάστες στην Γερμανία, να γεννοβολούν και να αποτελούν φτηνά εργατικά χέρια στις βιομηχανίες της. Προτρέπουν μάλιστα νεαρούς Τούρκους να πάνε για σπουδές στην Γερμανία οι οποίοι γίνονται δεκτοί στην Στρατιωτική Ακαδημία του Βερολίνου και μαθαίνουν στρατηγική πολέμου. Ο Γερμανός στρατηγός Γκόλτς μεταβαίνει στην Τουρκία όπου γίνεται Πασάς και αναλαμβάνει την εκπαίδευση του τουρκικού στρατού προετοιμάζοντάς τον για πόλεμο εναντίον της Αγγλίας, Γαλλίας και Ελλάδας.
Το σχέδιο ήταν γνωστό στους Γερμανούς και Τούρκους επισήμους το τι ρόλο παίζει ο Γκόλτς και έτσι άρχισαν να εφοδιάζουν κρυφά τον τουρκικό στρατό με σύγχρονα όπλα τύπου Μάουζερ και τηλεβόλα Κρούπ. Οι παραγγελίες μετά τις χιλιάδες λίρες που έδιναν στους αξιωματούχους έφταναν υπερτιμολογημένες και οι γερμανικές πολεμικές βιομηχανίες πλούτιζαν εις βάρος του Τουρκικού κρατικού ταμείου.
Με την υπεροπλία αυτή οι Τούρκοι νίκησαν τους Έλληνες που πολεμούσαν με γκράδες και πήρανε τον θεσσαλικό κάμπο. Οι Γερμανοί εκτός από το πολεμικό υλικό που εφοδίαζαν τους Τούρκους, έκαναν και μια εικονική πώληση , αλλά στην πραγματικότητα τους χάρισαν από το αυτοκρατορικό ναυτικό, το καταδρομικό Γκαίμπεν που το μετονόμασαν σε Γιαβούζ Σουλτάν Σελίμ και το ελαφρύ καταδρομικό Μπρεσλάου που το ονόμασαν Χαμιδιέ. Τα πλοία αυτά τα επάνδρωσαν με γερμανικά πληρώματα μεταμφιεσμένα σε Τούρκους και έλαβαν μέρος στις ναυμαχίες του 1912 εναντίον του Αβέρωφ και του Έλλη.
Μια χώρα για να κατακτηθεί οικονομικά και πολιτικά χρειάζεται τράπεζες.
Έτσι καταφθάνει στην Ελλάδα ο φον Μαζέβιους διευθυντής της Εθνικής τράπεζας της Γερμανίας και συμφώνησε με τον τότε διευθυντή της Εθνικής τράπεζας της Ελλάδος Στέφανο Στρέιτ, να φέρουν γερμανικά κεφάλαια και να δημιουργήσουν μαζί την Τράπεζα της Ανατολής στην Τουρκία που διευθυντής θα ήταν Έλληνας και υποδιευθυντής Γερμανός. Πράγματι ανοίξανε μαζί την “Τράπεζα της Ανατολής” στις μεγάλες πόλεις και κάνανε χρυσές δουλειές, γιατί είχαν την υποστήριξη των Ελλήνων εμπόρων που μεσουρανούσαν στο οικονομικό στερέωμα της Τουρκίας και κατέθεταν στα ταμεία της τον πλούτο που αποκτούσαν. Στα υποκαταστήματα όμως απαίτησαν και πέτυχαν, οι διευθυντές να είναι όλοι Γερμανοί. Οι Γερμανοί μόλις μυριστήκανε πως υπάρχει ψητό στην Τουρκία μετά την δημιουργία της κοινής τράπεζας, εξαπέλυσαν τους οικονομικούς δολοφόνους τους και έφεραν τα πάνω κάτω.
Οι δουλειές πηγαίνανε καλά, είχαν μάθει εν τω μεταξύ όλα τα μυστικά γύρω από τον τραπεζικό σύστημα της Τουρκίας και ένα πρωί αναπάντεχα ζήτησαν αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου. Η Ελληνική πλευρά αντέδρασε και έτσι επήλθε η ρήξη. Έτσι τώρα ενήμεροι πλέον οι Γερμανοί του τραπεζικού συστήματος στην Ανατολή, άνοιξαν δικές τους τράπεζες και έδιναν πολλαπλάσια επιτόκια από την ελληνική τράπεζα της Ανατολής. Έτσι απλά και χωρίς να πάρουν οι καταθέτες μυρωδιά τι τους περιμένει, οι καταθέσεις τους μετακόμιζαν από την Ελληνική τράπεζα της Ανατολής στην Γερμανική, η οποία εκτός από τα υψηλότερα επιτόκια δεν δίσταζαν να δίνουν δάνειο σε όποιον της το ζητούσε με ελάχιστες εγγυήσεις ή καθόλου.
Σιγά σιγά και αφού μάζεψαν όλο το χρήμα από την αγορά, οι οφειλέτες δεν μπορούσαν πλέον ν’ ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και έτσι κοκκινήσανε όλα τα δάνεια. Μίαν ωραίαν πρωίαν κάνουν και μια ωραία πτώχευση, άρπαξαν το συσσωρευμένο χρυσάφι που υπήρχε στα ταμεία τους και οι Έλληνες καταθέτες με τα άκυρα πλέον ομόλογα τραβάγανε τα μαλλιά τους από απόγνωση που οι Γερμανοί τους την φέρανε μπαμπέσικα. Κάτι τέτοια ομόλογα της Ανατολικής τράπεζας ήταν αυτά τα δις που παρουσίαζε ο Αρτέμης Σώρας για να απαλλάξει την Ελλάδα από το χρέος. Μετά την οικονομική κρίση του 1907 φτιάχνουν μαζί με τους Αυστριακούς δικές τους τράπεζες την “Βίνερμπάγκ-Φεράϊν και την γνωστή “Ντόιτς Μπάγκ” που έγινε κέντρο κατασκοπίας προωθώντας αποκλειστικά τα συμφέροντα των χρηματοδοτών τους Γερμανών και Αυστριακών.
Ο Αβδούλ Χαμίτ με την καθοδήγηση των Γερμανών και με όπλο την ανοχή στην διαφθορά και την μίζα αξιωματούχων, δεν ανανέωσε τις συμβάσεις των σιδηροδρόμων που είχαν με τους Άγγλους και έτσι όλες οι σιδηροδρομικές γραμμές προς όλες τις κατευθύνσεις περιήλθαν σε γερμανικά χέρια. Επεξέτειναν μάλιστα την σιδηροδρομική γραμμή από την Κωνσταντινούπολη μέχρι τη Βαγδάτη για την εύκολη μεταφορά των προϊόντων τους από τις βιομηχανίες της πατρίδας τους προς το εσωτερικό της οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Εν τω μεταξύ εξακολουθεί η αρπαγή των Αγγλικών και Γαλλικών εταιριών με τον γνωστό τους τρόπο, το μπαξίσι. Η Αγγλική τηλεφωνική εταιρία της Κωνσταντινουπόλεως, η Βελγική εταιρία των τράμ, η επίσης Αγγλική εταιρία των τούνελ, τα υδραυλικά έργα της Μεσοποταμίας καθώς και η κατασκευή οδών στη Μ. Ασία από τους Γάλλους περνάνε στα χέρια των Γερμανών. (Ότι συμβαίνει σήμερα και στην πατρίδα μας και προσθέστε τα αεροδρόμια και τα λιμάνια)
Την ίδια περίπου τακτική ακολούθησαν και με την ακτοπλοΐα. Τα γερμανικών συμφερόντων πλοία μεταφέρουν ανθρώπους και εμπορεύματα με έκπτωση και 60 % έναντι των ανταγωνιστικών Αγγλικών, Ελληνικών και Γαλλικών εταιριών. Τα πρώτα χρόνια δεν έβγαζαν ούτε το κόστος λειτουργίας τους, αλλά από πίσω είχαν τις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Αυστρίας που τις ενίσχυαν μέχρι που κατάφεραν να βγάλουν από τη μέση τις αντίπαλες εταιρίες. Η χασούρα τόσων ετών τώρα ισοσκελίζεται με την αύξηση των ναύλων και τα κέρδη τους από το μονοπώλιο της ναυτιλίας τεράστια. Αρχίζουν σκανδαλώδεις υπερκοστολογήσεις δημοσίων έργων και παραγγελιών, χρησιμοποιούν μίζες για να διαφθείρουν το εγχώριο πολιτικό σύστημα, με επίσης υπέρμετρες κοστολογήσεις έργων και προϊόντων.
Οι Γερμανοί όμως δε θέλανε να έχουν μες τα πόδια τους, Άγγλους, Γάλλους και Έλληνες και έτσι αρχίζουν να φροντίζουν μεθοδικά την εξαφάνισή τους.
Έτσι στέλνουν στην Κωνσταντινούπολη τον βαρώνο Μαρσάλ και πληρώνοντας αδρά αξιωματούχους και έντυπα μέσα, με την κατάλληλη προπαγάνδα δημιουργεί εχθρική κατάσταση για τους αντιπάλους της. Μέσα σ’ αυτό το εχθρικό κλίμα, βρίσκονται δολοφονημένοι μυστηριωδώς αρκετοί Άγγλοι και Γάλλοι επιχειρηματίες μέχρι που οι εναπομείναντες τα μάζεψαν και εγκατέλειψαν την Τουρκία.
Όλα αυτά τα φαινόμενα διαφθοράς, διαπλοκής, δωροδοκίας, έχουν άμεση σχέση με το χρήμα, το οποίο ως γνωστόν, χρησιμοποιείται από τους κατέχοντες για να χρεοκοπήσουν μία χώρα και στη συνέχεια να γίνουν απόλυτα και εσαεί κυρίαρχοι του εθνικού πλούτου της.
Τώρα ο μόνος μισητός εχθρός ήταν οι Έλληνες ένας λαός που έζησε χιλιάδες χρόνια σ’ αυτά τα μέρη και ανέδειξε μεγάλους φιλοσόφους και καλλιτέχνες…
Τα οικονομικά συμφέροντα και η διεκδίκηση των επιρροών από τις μεγάλες δυνάμεις προς τις αδύναμες χώρες, έφεραν τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο.
Μεγάλο μέρος του εμπορίου και της βιομηχανίας, είχε συγκεντρωθεί στα χέρια των Ελλήνων που αποτελούσε το μόνο πλέον εμπόδιο στην επιδίωξη των Γερμανών για να ολοκληρώσουν την οικονομική διείσδυση στην υπανάπτυκτη Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η προπαρασκευή τής εξολόθρευσης των Ελλήνων και των Αρμενίων είχε επιτευχθεί με την εκπαίδευση των Τούρκων στην Γερμανική πολεμική Ακαδημία του Βερολίνου και με την οργάνωση από τον στρατηγό Γκόλτς του τουρκικού στρατού. Έτσι ολοκληρώθηκε η προετοιμασία της εξόντωσης των αντιπάλων της γερμανικής απληστίας. Προς αυτό το σκοπό, προπαγανδιστικά φυλλάδια της Γερμανικής Τράπεζας Παλαιστίνης, κορυφώνουν το εθνικιστικό και θρησκευτικό αίσθημα των Τούρκων και τους προέτρεπαν να μην έχουν καμία οικονομική σχέση με Έλληνες και Αρμένιους. Την εποχή αυτή κάνει την εμφάνισή του το Κίνημα των Νεοτούρκων με αρχηγό τον Κεμάλ Ατατούρκ που είχε εκπαιδευτεί στην Στρατιωτική Ακαδημία του Βερολίνου. Και αρχίζει ο διωγμός !
Γερμανοί στρατιωτικοί υποδεικνύουν τον εκτοπισμό των ελληνικών πληθυσμών της ανατολικής Θράκης και της Μικράς Ασίας, με σκοπό τη συστηματική μεθόδευση της μαζικής μεταφοράς χιλιάδων Ελλήνων. Θεωρητικά για «στρατιωτικούς λόγους», που στην εφαρμογή του, αποσκοπούσε στη φυσική τους εξόντωση. Ο τίτλος που έφερε το κόμμα των Νεότουρκων «Ένωση και Πρόοδος», ήταν κατάλληλος για να συγκινήσει όλα τα έθνη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, χωρίς όμως να δημιουργεί δεσμεύσεις για τους Νεότουρκους. Αλλά η αισιόδοξη ερμηνεία του όρου «Ένωσης», δηλαδή της ενότητας των υπηκόων της Αυτοκρατορίας, είχε ερμηνευτεί από τους Νεότουρκους ως αφομοίωση των μειονοτήτων, με βίαιη κρατική παρέμβαση και όχι τελικά ως παράλληλη ειρηνική διαβίωση. Τα σχέδια για ένα μονοεθνικό τουρκικό κράτος προανάγγειλε το στέλεχος των νεοτούρκων Ναζίμ μπέης σε συνέντευξή του που δημοσιεύτηκε και στην εφημερίδα «Αθήναι», την 8/9/1908. Στην ουσία, πολλά μέτρα που αναγγέλθηκαν προς όφελος, θεωρητικά, της ισότητας, αποδείχτηκαν τελικά στην πράξη, μέσα καταπίεσης των Ελλήνων υπηκόων της Αυτοκρατορίας, όπως η υποχρεωτική στράτευση και η άρση των προνομίων των κοινοτήτων.
Προοίμιο αυτών των πολιτικών ήταν ο εμπορικός αποκλεισμός της περιόδου 1909-1911, ενώ τον Ιούλιο του 1913 εγκαθιδρύθηκε δικτατορία από το νεοτουρκικό κομιτάτο. Η έναρξη γενικευμένων διωγμών ξεκίνησε κατά τα τέλη του 1913, με το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων και στόχος ήταν οι Ελληνικοί πληθυσμοί της Ανατολικής Θράκης. Με την καθοδήγηση Γερμανών συμβούλων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, από τον Μάιου του 1914, οι διώξεις επεκτάθηκαν και στη δυτική Μικρά Ασία με το πρόσχημα της ασφάλειας των συνόρων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με την Ελλάδα

Η φλεγόμενη Φώκαια, κατά τη διάρκεια των σφαγών
Με διαταγή της Οθωμανικής Κυβέρνησης η οποία διοχετεύτηκε στον ευρωπαϊκό τύπο, δίνονταν οδηγίες για τη διεξαγωγή του εκτοπισμού του ελληνικού πληθυσμού, ενώ υπενθυμίζονταν ότι έπρεπε οι εκτοπισμένοι να υπογράψουν πιστοποιητικά ότι εγκαταλείπουν ηθελημένα τα σπίτια τους. Για τους εκτοπισμούς φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι εμπνευσμένες από Γερμανούς συμβούλους. Ήδη από το τέλος του 1913 τη στρατιωτική διοίκηση της Τουρκίας είχε αναλάβει ο Γερμανός στρατηγός Λίμαν φον Σάντερς . Ο τελευταίος θεώρησε ως επιτακτική ανάγκη την απομάκρυνση από τις περιοχές που γειτνιάζουν με την Ελλάδα, δηλαδή τα δυτικά μικρασιατικά παράλια, των ελληνικών πληθυσμών. Η ζώνη που έπρεπε να εκκενωθεί από τους Έλληνες ξεκινούσε από την περιοχή του Αδραμύττιου, βόρεια, ως και απέναντι από τη Σάμο, ενώ συπεριελάμβανε και μερικές δεκάδες χιλιόμετρα προς την ενδοχώρα. Η επιχείρηση της εκκένωσης εκδηλώθηκε συντονισμένα και ομοιόμορφα σε όλους τους οικισμούς. Αρχικά σημειώθηκε οργανωμένη ανθελληνική εκστρατεία στον τουρκικό τύπο και εντάθηκαν οι πιέσεις ώστε να προκληθεί εκούσια φυγή των ελληνικών πληθυσμών. Ταυτόχρονα, δίνονταν οπλισμός στον τουρκικό πληθυσμό, ενώ απαγορευόταν η κατοχή όπλων από τους Έλληνες. Επίσης, δημιουργήθηκε πρόχειρη χωροφυλακή, αμιγώς από Τούρκους, για να αναλάβει την επιχείρηση της εκκένωση. Τελικά, όσοι δεν κατάφεραν να διαφύγουν προς την Ελλάδα, που δέχτηκε εκείνο το διάστημα το πρώτο κύμα προσφύγων, εκτοπίστηκαν στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας. Το ελληνικό στοιχείο εκδιώχθηκε τότε κυρίως από την περιοχή της Ερυθραίας, το Αδραμύττιο, το Δικελή, την Πέργαμο και τη Φώκαια. Μάλιστα στη Φώκαια η επιχείρηση εκκένωσης, συνοδεύτηκε από ακρότητες και σφαγές κατά του άμαχου πληθυσμού. Από την άλλη πλευρά, ο Ελληνισμός των μεγάλων αστικών κέντρων, Κωνσταντινούπολης και Σμύρνης, δεν εκτοπίστηκε λόγω πρακτικών δυσκολιών που συναντούσε το εγχείρημα. Όμως δηλώσεις Οθωμανών αξιωματούχων προκαλούσαν ιδιαίτερο πανικό για το μέλλον των κοινοτήτων των αστικών αυτών κέντρων, με αποτέλεσμα μεγάλος αριθμός να τα εγκαταλείψει. Παράλληλα, ο οικονομικός αποκλεισμός, οι διώξεις κατά συγκεκριμένων προσωπικοτήτων και η άρση των παλιών προνομίων των κοινοτήτων, δημιούργησαν κλίμα τρομοκρατίας. Οργανωμένες συμμορίες ατάκτων, καθώς και η πρόχειρη τουρκική χωροφυλακή, βρίσκονταν πολλές φορές εκτός ελέγχου, και εκτελούνταν δολοφονίες.

Το 1915, η οθωμανική κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να έρθει το εμπόριο σε τουρκικά χέρια, που από πίσω ήταν οι Γερμανοί, ίδρυσε στη Σμύρνη μια αποκλειστικά μουσουλμανική εταιρεία, που ασκούσε το μονοπώλιο στις εισαγωγές και εξαγωγές. Επιπρόσθετα, οι οθωμανικές αρχές απαίτησαν την απόλυση όλων των Ελλήνων που απασχολούνταν σε ξένες επιχειρήσεις στη Σμύρνη και την αντικατάστασή τους με Μουσουλμάνους. Ένα ακόμη σημαντικό μέτρο που ενεργοποίησαν ήταν η στρατιωτική θητεία, που αρχικά φαινόταν ως μέτρο προώθησης της ισότητας των μειονοτήτων, τελικά είχε σκοπό την μαζική τους εξόντωση.
Όσοι ήταν πάνω από 45 ετών, υποχρεώθηκαν να εργαστούν στα περιβόητα “Τάγματα Εργασίας” (αμελέ ταμπουρού) που ήταν έμπνευση του Γερμανού στρατηγού Λίμαν φον Σάντερς. Αυτά στην πραγματικότητα ήταν στρατόπεδα συγκέντρωσης για την εξόντωση των ελληνικών, αλλά και των άλλων χριστιανικών πληθυσμών της χώρας. Ενώ οι νέοι στρατολογήθηκαν και κατατάχτηκαν στον τουρκικό στρατό, για τις μεγαλύτερες ηλικίες η στρατιωτική θητεία υποκαταστάθηκε με καταναγκαστικά έργα σε λατομεία, ορυχεία, δρόμους και αγρούς. Οι πορείες προς το εσωτερικό της Μικράς Ασίας, πραγματοποιούνταν σε άθλιες συνθήκες, ενώ όσοι επιβίωναν της απάνθρωπης πεζοπορίας και των επιδημιών, κατέληγαν και οδηγούνταν υποσιτισμένοι στα βάθη της Μικράς Ασίας και τα θύματα των διωγμών συνολικά, νεκροί και εκτοπισμένοι υπολογίζονται σε 750.000.
Έλληνες στα «Τάγματα Εργασίας».

Σε αντίθεση με τους τρόπους εξόντωσης που χρησιμοποίησαν οι οθωμανικές αρχές για την Γενοκτονία των Αρμενίων κατά τα προηγούμενα έτη, αποκεφαλισμούς και κρεμάλες που προκάλεσαν την κατακραυγή της Ευρώπης. Οι Γερμανοί που υποδαύλιζαν τον εθνικισμό των Τούρκων, τους συμβούλευσαν να αλλάξουν τον τρόπο εξοντώσεως των ελληνικών πληθυσμών και προτιμήθηκαν λύσεις που θα οδηγούσαν στον αργό αλλά σταδιακό αφανισμό προκειμένου να αποφευχθεί, όσο το δυνατόν η διεθνής κατακραυγή από το νέο κύμα ωμοτήτων.
Οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις, σε αυτό το στάδιο, ξεκίνησαν από τη βορειοδυτική Μικρά Ασία (περιοχή Μαρμαρά) και επεκτάθηκαν στην Ιωνία, νοτιοδυτική και τη βόρεια Μικρά Ασία. Το φθινόπωρο του 1914 εκκενώθηκαν 70 οικισμοί στην περιοχή της Μάκρης και του Λιβισίου, και οι περισσότεροι από τους εναπομείναντες κατοίκους, με την πίεση συνεχών διωγμών από την τουρκική χωροφυλακή, πέθαναν από ασιτία σε περιβάλλον απομόνωσης. Τον Φεβρουάριο του 1916 εκτοπίστηκαν οι ελληνικοί πληθυσμοί της Νέας Εφέσου και ακολούθησαν τους επόμενους μήνες, του Γκιουλ Μπαξέ και του Γιατζιλάρ.
Κατά την άνοιξη του επόμενου έτους, οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις επεκτάθηκαν στο Αϊβαλή, αρχαίες Κυδωνίες, το οποίο είχε εξαιρεθεί κατά την πρώτη περίοδο των διωγμών. Πάνω από 20.000 κάτοικοι αναγκάστηκαν σε πορεία προς την ενδοχώρα, όπου μεγάλος μέρος πέθανε από τις κακουχίες και τις ακρότητες που υπέστη από τουρκικά τμήματα. (Εδώ ο παππούς μου Γιώργος Ιωαννίδης ήταν μεγαλέμπορος χαβιαριού, κουκουναριού, δερμάτων και βαμβακερών υφασμάτων. Με το Γαλλικό διαβατήριο και με τις καλές σχέσεις που είχε με τον Πασά και με μπαξίσια, πήρε την οικογένειά του, πέρασε με βάρκα απέναντι στη Μυτιλήνη, έχασε όλη του την περιουσία, αλλά γλύτωσε τα χειρότερα.) Όταν μάλιστα έγινε γνωστό το γεγονός ότι η επιχείρηση εκκαθάρισης του Αϊβαλίου πως πραγματοποιήθηκε ύστερα από γερμανική εντολή, έκανε αμφίβολο το μέλλον του γερμανόφιλου βασιλιά Κωνσταντίνου στην Ελλάδα. Πράγματι μετά την γενική κατακραυγή και τον ξεσηκωμό του λαού ο Κωνσταντίνος παραιτήθηκε του θρόνου υπέρ του δευτερότοκου γιού του Αλέξανδρου.
Κατά την άνοιξη του επόμενου έτους, οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις επεκτάθηκαν στο Αϊβαλή, αρχαίες Κυδωνίες, το οποίο είχε εξαιρεθεί κατά την πρώτη περίοδο των διωγμών. Πάνω από 20.000 κάτοικοι αναγκάστηκαν σε πορεία προς την ενδοχώρα, όπου μεγάλος μέρος πέθανε από τις κακουχίες και τις ακρότητες που υπέστη από τουρκικά τμήματα. (Εδώ ο παππούς μου Γιώργος Ιωαννίδης ήταν μεγαλέμπορος χαβιαριού, κουκουναριού, δερμάτων και βαμβακερών υφασμάτων. Με το Γαλλικό διαβατήριο και με τις καλές σχέσεις που είχε με τον Πασά, πήρε την οικογένειά του, πέρασε με βάρκα απέναντι στη Μυτιλήνη, έχασε όλη του την περιουσία, αλλά γλύτωσε τα χειρότερα.) Μάλιστα το γεγονός ότι η επιχείρηση εκκαθάρισης του Αϊβαλίου έγινε γνωστό πως πραγματοποιήθηκε ύστερα από γερμανική εντολή, έκανε αμφίβολο το μέλλον του γερμανόφιλου βασιλιά Κωνσταντίνου στην Ελλάδα.
Οι Αγγλογάλλοι όμως δεν κάθισαν με σταυρωμένα χέρια, δημιούργησαν συμμαχία την ΑΝΤΑΝΤ και κήρυξαν τον πόλεμο εναντίον της Γερμανίας.
Ο Α’ παγκόσμιος πόλεμος.
Η Ελλάδα έλαβε μέρος στον πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων και είχε ουσιαστική συμμετοχή στη θριαμβευτική νίκη κατά των Γερμανοβουλγάρων στα υψώματα του Σκρα και Ντι Λέγκεν στις 30 Μαΐου 1918. Με τη συμμετοχή των Ελληνικών δυνάμεων στην τελική επίθεση επήλθε η διάσπαση του μετώπου, το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Λίγες μέρες αργότερα, η Βουλγαρία θα συνθηκολογήσει και τον Οκτώβριο του ιδίου έτους η Τουρκία θα συνάψει ανακωχή στον Μούδρο.
Ο Φρανσαί ντ’ Εσπερέ, αρχιστράτηγος του Βαλκανικού Μετώπου, με αφορμή το νικηφόρο αγώνα των Ελλήνων θα σημειώσει: «Ιδιαιτέρως διά τον Ελληνικόν στρατόν τονίζω τον ζήλον, την ανδρείαν και την παροιμιώδην ορμήν, τα οποία επέδειξε κατά τον υπ’ αυτού διαδραματισθέντα ένδοξον ρόλον επί των οχθών του Στρυμώνος και του Αξιού». Με το μέρος της ΑΝΤΑΝΤ μπαίνει στον πόλεμο και η Ιταλία και προς το τέλος η Ρωσία και νίκησαν την Γερμανία, την Αυστροουγγαρία, την Οθωμανική αυτοκρατορία και την Βουλγαρία. Η συνθηκολόγηση της Γερμανίας στις 11 Νοεμβρίου 1918, θέτει τέλος στο Μεγάλο Πόλεμο που διήρκεσε τέσσερα έτη και αιματοκύλησε την Ευρώπη . Αποτέλεσμα του πολέμου ήταν να χάσουν την ζωή τους συνολικά 18,5 εκατομμύρια άνθρωποι και να καταρρεύσουν τέσσερις αυτοκρατορίες. Αυτή του Κάιζερ, η Οθωμανική, της Αυστροουγγαρίας και της Ρωσικής τσαρικής και η Ελλάδα να χάσει την Μικρά Ασία και ο ξεριζωμένος ελληνισμός που μεγαλούργησε εκεί για αιώνες να χάσει τα πατρικά του χώματα.

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΓΕΡΝΑΝΩΝ
Οι σημερινοί Γερμανοί ( Deutsche ) είναι κράμα πρωτίστως από τους παρακάτω πληθυσμούς και φυλές : Γότθους, Ούννους, Βάνδαλους, Ούγγρους, Χαζάρους, Κέλτες και Σλάβους. Όλα τα αναφερθέντα φύλα έχουν βαθμιαία αναμειχθεί και αποτελούν τους σημερινούς Γερμανούς. Ο Σόιμπλε και η Μέρκελ είναι σήμερα ο γνήσιοι απόγονοι αυτών των φυλών και αντιπρόσωποι της από αιώνων προτεσταντικής νοοτροπίας.
Κέρδος, κέρδος, κέρδος ακόμα και επί πτωμάτων… “Germania umber ales”.
(πάντα μας γεμίζουν με κολακείες και μετά στη μοιρασιά πάντα μας ρίχνουν. )

Ιnahnak

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *