Στον απόηχο της παρουσίασης…

- - Articles

Αγαπητοί μου φίλοι Νίκο και Δημήτρη σας ευχαριστώ για άλλη μια φορά που παρευρεθήκατε στην παρουσίαση του βιβλίου μου¨Καφενείον η Άνοιξις¨.

Όπως θα ξέρετε ο ποιητής όταν πιάνει χαρτί και μολύβι βάζει τις σκέψεις του ή τις φαντασίες του στις αράδες του ποιήματός του.

Έτσι και ο ζωγράφος, αλλά και ο συγγραφέας ανακατεύουν χρώματα ο ένας και λέξεις ο άλλος και προσπαθούν να παρουσιάσουν ένα αποτέλεσμα που να ικανοποιεί πρώτα τον εαυτό του και μετά οποιονδήποτε άλλον.

Τώρα εάν καταφέρουν και το αποτέλεσμα γίνει αποδεκτό και από τους άλλους, τότε έχει πετύχει το στόχο του.

Ο ζωγράφος χαίρεται όταν κάποιος αγοράσει έναν πίνακά του, και να τον βλέπει να στολίζει ένα τοίχο. Με τα χρήματα που θα πάρει, θα καταφέρει να επιβιώσει και να προμηθευτεί τα πανάκριβα υλικά που χρειάζεται για να συνεχίσει το έργο του.

Εκείνο όμως που τον κάνει πανευτυχή, είναι πως το έργο του θα μείνει για πάντα κι’ όταν αυτός θα έχει φύγει από την ζωή.

Ο συγγραφέας πάλι καλοί μου φίλοι, κάθεται με τις ώρες και σκέφτεται την πλοκή που πρέπει να έχει το μυθιστόρημα που έχει στα σκαριά.

Κι’ αρχίζει να αρμενίζει σε κόσμους ιδεατούς, σε κόσμους που πλάθει με την φαντασία του. Βάζει το είναι του, την ψυχή του, νοιώθει σαν Θεός που έχει την δύναμη να τους κάνει ό, τι θέλει. Χαρούμενοι, δυστυχισμένοι, να αγωνιούν, να ερωτεύονται, να διερωτώνται για θέματα που είναι δύσκολα να απαντηθούν. Κι’ αυτοί διερωτώνται κι’ αυτοί ψάχνουν μαζί με τον συγγραφέα να βρουν απάντηση στις απορίες τους. Ψάχνουν παρέα το γιατί, προσπαθώντας να φτάσουν στο επιθυμητό διότι.

Ο συγγραφέας όταν νομίσει πως δεν έχει τίποτε άλλο να πει, βάζει τέλος και την υπογραφή του.

Μέχρις εδώ το κουμάντο το είχε αυτός και έκανε ό, τι ήθελε, αλλά από δω και πέρα άλλοι έχουν το κουμάντο και κάνουν ό,τι αυτοί θέλουν.

Ο εκδοτικός οίκος αποδεικνύεται «οίκος οικονομικής αντοχής».

Τόσο το κόστος της εκτύπωσης, τόσο η επιμέλεια, τόσο η μορφοποίηση, τόσο το εξώφυλλο, τόσο η προμήθεια του χονδρέμπορου, τόσο του βιβλιοπώλη… και αναρωτιέσαι και ρωτάς, καλά εγώ θα πάρω κάτι; Ναι, επί του καθαρού υπολοίπου θα πάρεις το δέκα τοις εκατό.

Και λές. Έ αϊ στο διάβολο, δέκα, δέκα, αλλά τουλάχιστον θα παρουσιάσω το έργο μου στο ευρύ κοινό, να πάρω και κα να παλαμάκι για ανταπόδοση και αναγνώριση για τους κόπους και τα ξενύχτια που έχω κάνει.

Έτσι κι’ εγώ αφού κατάφερα και εξέδωσα το βιβλίο μου ¨Καφενείον η Άνοιξις¨, είπα θα πάω να το παρουσιάσω στην γενέτειρά μου Χαλκίδα.

Ο Δήμος καλοδέχτηκε την πρότασή μου και μου διέθεσε ό,τι καταλληλότερο και επιβλητικότερο χώρο διέθετε. Το ¨Κόκκινο Σπίτι¨.

Ο κύριος Γιάννης Στέρπης εντεταλμένος του Δήμου μου προσέφερε κάθε δυνατή βοήθεια και έστειλε 5000 προσκλήσεις σε επιφανείς και μη Χαλκιδαίους να παρευρεθούν στην εορταστική ομολογουμένως ατμόσφαιρα στον προαύλιο χώρο του ¨Κόκκινου Σπιτιού¨.

Με συγκίνησε η προσέλευση φίλων από την Αθήνα και ιδιαίτερα των καθηγητών Πανεπιστημίου κ. Νίκο Πετρόχειλο καθηγητή ΑΠΘ, τον κ. Γιώργο Μπεργελέ καθηγητή του Imperial του Λονδίνου και η δική σου παρουσία Νίκου Κοτσοβίνε, που την βραδιά την χαρακτήρισες ως βραδιά πνευματικής ανατάσεως, καθώς και του Δημήτρη Κατούνη.

Δεν μπορούσε να λείψει ο κ. Δημήτρης Περγάμαλης με την συμπαθεστάτη γυναίκα του Ελένη που μου είχαν παρουσιάσει με μεγάλη επιτυχία το πρώτο μου βιβλίο το ¨σβουρλάκι¨.

Βέβαια όλοι κι’ όλοι ήσασταν καμιά δεκαριά και έπρεπε να θυμάμαι τα ονόματα όλων ένα ένα, αλλά συγχωρήστε με, ού γαρ έρχεται μόνον.

Θυμάμαι όμως τα ονόματα αυτών που συνέδραμαν την παρουσία του βιβλίου γιατί τα είχα σημειώσει.

Ο κ. Κώστας Μπαϊρακτάρης έκανε μια σπουδαία ανάλυση του βιβλίου και ο κ. Τηλέμαχος Ζήκος μαζί με τον κ. Αλέξανδρο Μάρη που έπαιξαν ένα σκετσάκι παρμένο από τους διαλόγους που υπάρχουν μέσα στο βιβλίο.

Ευχαριστώ επίσης την κ. Εύη Γιαννακουλοπούλου που ταξίδεψε μέχρι την Χαλκίδα για να διαβάσει κάποια αποσπάσματα του βιβλίου.

Στην Χαλκίδα απ’ ό,τι ξέρω υπάρχουν τοπικές εφημερίδες και ραδιοφωνικοί σταθμοί οι οποίοι προτίμησαν να ασχοληθούν με οτιδήποτε άλλο εκτός από το να έρθει κάποιος στην παρουσίαση.

Αμ εκείνη η πνευματική και επιχειρηματική ελίτ; Και δεν είναι λίγοι, έλαμψαν δια της εκθαμβωτικής απουσίας τους.

Κι’ αυτούς τους ευχαριστώ πολύ που δεν ήρθαν.

Αυτά ήθελα να σας πω καλοί μου φίλοι Νίκο και Δημήτρη, να μου φύγει ένα βάρος και ένα παράπονο που νοιώθω μέσα μου. Ελπίζω να με συγχωρήσετε για το αιχμηρό μου ύφος.

Πιστέψτε με δεν μου κάηκε καρφάκι που έδωσα μόνο 8 βιβλία. Εκείνο που με πλήγωσε ήταν η αδιαφορία και η μοναξιά του πνεύματος που ένοιωσα.

Να είστε καλά.

Ιnahnak

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *