O προστάτης

- - Articles

Ανν παρήήλθον οι χρόονοι εκείνοιοιοι…

Όταν κοιτάξω τον καθρέφτη και το βιβλιάριο ασθενείας του ΙΚΑ το πόσο γεμάτο είναι, καταλαβαίνω πως το αν δεν χρειάζεται. Το ότι παρήλθαν είναι γεγονός.

Το πότε όμως παρήλθον ομολογώ πως δεν το πήρα χαμπάρι.

Νόμιζα πως το μέλλον είναι μια τεράστια απόσταση που το τέλος της είναι κάτι το πολύ μακρινό καθώς σαν νέος κοίταζα μόνο μπροστά.

Όταν όμως σε κάποιο σημείο της διαδρομής κοίταξα και προς τα πίσω, διαπίστωσα πως το παρελθόν είναι πολύ, μα πάρα πολύ κοντινό. Χθεσινό !

Στη διαδρομή όμως επέρχονται φθορές και έτσι εκτός από τον οδοντίατρο, τον οφθαλμίατρο, τον καρδιολόγο, τον γαστρεντερολόγο, τον αιματολόγο, την μικροβιολόγο, χρειάστηκε να πάω και στον ουρολόγο!

Αυτόν δεν τον υπολόγιζα γιατί πίστευα πως είμαι άτρωτος στο σημείο αυτό και την ειδικότητά του δεν θα την χρειαστώ ποτέ.

Έλα μου όμως που αυτή η θεωρητικά άτρωτη απόληξη του σώματός μου άρχισε να με ταλαιπωρεί και να με υποχρεώνει στην τρεχάλα να βρω VC το ταχύτερο για πρόσκαιρη ανακούφιση.

Βαρέθηκα την τρεχάλα και το ξενύχτι και έτσι θέλοντας και μη βρέθηκα ενώπιον του ουρολόγου και μου λέει στην ψύχρα σκύψε. Ρε γιατρέ το να λες σε ένα άντρα σκύψε δεν είναι τιμητικό γι’ αυτόν.

Για την ουρολογική εξέταση είναι απαραίτητο να σκύψετε μου απαντάει.

Τι να κάνω κι’ εγώ, αφού δε γίνεται αλλιώς, έριξα τα μούτρα κάτω και το παντελόνι μου και έσκυψα αφού δε γινόταν να αποφύγω αυτή την ξευτίλα.

Έχετε προστάτη αποφαίνεται εμβριθώς.

Εγώ προστάτη; Τι είμαι εγώ γιατρέ καμιά πουτάνα, για να έχω προστάτη;

Μου εξήγησε πως ο προστάτης είναι μια πάθηση που παθαίνουν ανυπερθέτως όλοι οι άντρες όταν γεράσουν. Χρειάζεστε χειρουργείο.

Εδώ στο ιατρείο του ουρολόγου διαπίστωσα πως το μακρινό μέλλον έγινε αυτομάτως κοντινό. Πόσο κοντινό και πόσο ακόμα μακρινό κανένας δεν το ξέρει.

Κατάλαβα όμως πως έχω γεράσει.

Ήθελα δεν ήθελα, αφού η έρμη η ανάγκη το πρόσταζε, βρέθηκα σε φημισμένο χειρουργό συστημένος από ένα φίλο φημισμένο αιματολόγο.

Μου έδωσε οδηγίες για το τι πρέπει να κάνω πριν το χειρουργείο, αλλά με ένα τρόπο που μόνο οι μαθητές του στο Πανεπιστήμιο θα τις καταλάβαιναν.

Αυτός είχε τη γνώση, αλλά εγώ την αγωνία και τον παρακάλεσα να μου τις επαναλάβει.

Έχω ακούσει πως οι χειρουργοί γενικώς έχουν ιππεύσει τον παιδικόν ίππον και το παίζουν θεοί, τώρα όμως το διαπίστωσα και από μόνος μου, πως όσα είχα ακούσει δεν ήταν υπερβολικά και άδικα.

Με κοίταξε επιτιμητικά και με βαριεστιμάρα τις επανέλαβε.

Τους λείπει η ανθρωπιά, η ζεστασιά να πλησιάσουν τον τρομαγμένο ασθενή τους, να του δώσουν λίγο κουράγιο με ένα καλό λόγο, με ένα φιλικό χτύπημα στον ώμο για να πάρει κουράγιο στην δοκιμασία που τον περιμένει.

Να του προσφέρουν την ελπίδα πως όλα θα πάνε καλά και να ηρεμίσει.

Ένιωσα σα να βρισκόμουν σε αεροπλάνο και από τα μεγάφωνα ακούγεται η λέξις προσδεθείτε. Υπακούς χωρίς καμιά αντίρρηση και από κει και πέρα η ζωή σου κρέμεται από την ικανότητα του πιλότου.

Τώρα περιμένω να χτυπήσει το τηλέφωνό μου για να πάω για την επέμβαση.

Ελπίζω πως όλα θα πάνε καλά και θα γυρίσω και πάλι κοντά σας να τα λέμε και να βγάζουμε παρέα το άχτι μας για όλα τα στραβά και τα ανάποδα που συναντάμε.

Θεόφιλος Αιγινήτης

Ιnahnak

1 Comment to O προστάτης

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *