Να μην ξεχνάμε πως πάντα υπάρχει ελπίδα…

- - Articles

Από την εποχή της ίδρυσης του ελληνικού κράτους, μόνο δύο πολιτικοί εξυπηρέτησαν τα συμφέροντα της πατρίδας τους.
Ο ένας όπως όλοι συμφωνούμε ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας που εγκατέλειψε αξιώματα και μεγαλεία και διέθεσε την περιουσία του και τη ζωή του για την πατρίδα.
Ο άλλος που αρκετοί θα διαφωνήσουν, ήταν ο δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς. Δικτάτορας μεν, υπηρέτησε όμως πιστά τα συμφέροντά της, δε λύγισε στις υποσχέσεις για καρέκλες και αξιώματα και στάθηκε με θάρρος απέναντι σε πάνοπλους στρατούς, της Ιταλίας του Μουσολίνι και της Γερμανίας του Χίτλερ, γιατί έτσι έχουν μάθει οι Έλληνες να αντιστέκονται στους βαρβάρους.
Από τότε δεν έχει παρουσιαστεί στην Ελληνική πολιτική κανένας που να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει τις ορέξεις των μεγάλων δυνάμεων που διαχρονικά την έχουν βάλλει στο μάτι.
Από την εποχή του Ξέρξη και του Δαρείου μέχρι το πρόσφατο παρελθόν ο Έλληνας δε δίστασε να πολεμήσει και να δώσει τη ζωή του για Ελευθερία.
Έτσι κάναμε και στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο μαζί με τους συμμάχους μας Αγγλία και Αμερική, διώξαμε τους κατακτητές και κατακτηθήκαμε από αυτούς που παρουσιαστήκανε σύμμαχοι και φίλοι μας.
Δυστυχώς για την Ελλάδα την εποχή εκείνη, αλλά ακόμη και σήμερα, οι πολιτικοί μας δεν διστάζουν να την πουλήσουν για αξιώματα και χρήμα.
Όλα τα κόμματα κατηγορούν το ένα το άλλο για κακοδιαχείριση και υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια. Εμείς όμως καθόμαστε και τους ακούμε και δεν τους ρωτήσαμε ποτέ: γιατί ρε παλικάρια όταν εσείς είχατε την διακυβέρνηση της χώρας δεν κάνατε αυτά που ζητάτε από τους άλλους να κάνουν;

Όλοι εσείς δεν αλλάζετε την απατεωνίστικη πολιτική σας νοοτροπία και συνεχίζετε την ίδια τακτική, άλλαξε όμως ο κόσμος και δεν σας πιστεύει πλέον. Στέκεται με δέος μπροστά στην καταστροφή που εσείς δημιουργήσατε με την αρχομανία σας, την απληστία σας και αναρωτιέται: Θεέ μου υπάρχει πια ελπίδα;
Η ελπίδα και η ελευθερία όμως δεν είναι φρούτο που όταν ωριμάσει πέφτει, αλλά ένας διαρκής αγώνας που πρέπει να δίνει ο καθένας μας τη δική του μάχη για να μπορέσουμε να ξαναγίνουμε ελεύθεροι.
Είναι δυνατόν να βρισκόμαστε απαθείς σε Νιρβάνα και να επιτρέπουμε σε κάθε Γεωργιάδη ή κάθε Φίλη και όχι μόνο, να σκέφτονται για μάς;
Είναι δυνατόν να δώσουμε την ψήφο μας σε αυτόν που αποδεδειγμένα μας κατέστρεψε, γιατί μας υπόσχεται πως τώρα θα μας σώσει;
Μπορούμε να τον εμπιστευτούμε γιατί μας λέει πάλι ωραία λόγια και μεγάλα ψέματα για να μας κοροϊδέψει για άλλη μια φορά και να μην του φωνάξουμε, αρκετά μας κορόιδεψες ρε αλήτη, ξεκουμπίσου από μπροστά μας;
Τολμήστε Έλληνες να ζήσετε χωρίς ελπίδες ψεύτικες που σας μοιράζουν απλόχερα οι αποτυχημένοι πολιτικοί που σας κατέστρεψαν και ψηφίστε ένα κόμμα που δεν σας υπόσχεται τίποτα άλλο, από το ότι πρέπει να δουλέψουμε και πως μόνο με δουλειά θα καταφέρουμε να σηκώσουμε κεφάλι και να γυρίσουν πίσω τα ξενιτεμένα παιδιά μας. Στο πολιτικό στερέωμα παρουσιάστηκε ένα νέο κόμμα που υπόσχεται ό,τι η προκοπή έρχεται μόνο με δουλειά και όχι με δανεικά και επιδοτήσεις.
Αυτό είναι η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ με αρχηγό του Κυριάκο Βελόπουλο, που απ’ ό,τι έχω μάθει έχει σπουδάσει διεθνολογία και αρχαιολογία και έχει αρκετές ιδιωτικές επιχειρήσεις. Όταν τον ακούω να μιλάει δεν βρίσκω όσο και να ψάχνω, κάτι που να διαφωνώ μαζί του. Προτείνει δουλειά και μόνο δουλειά, φιλίες με όλους και συμμαχίες με όποιον μας συμφέρει. Μπορεί κανείς να διαφωνήσει μ ‘ αυτά που λέει;
Ο πνιγμένος απ’ τα μαλλιά του πιάνεται. Μια και δεν υπάρχει άλλη λύση, ας ψηφίσουμε δοκιμαστικά την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ μπας και λυτρωθούμε.
Πάντα πρέπει να υπάρχει ελπίδα !

Ιnahnak

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *