Η αποξηραμένη μαχητικότητα…

- - Articles

Τα χρόνια που υπήρχε το παραδοσιακό καφενείο όπως το ξέραμε τουλάχιστον στην Αθήνα έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί.
Οι παρέες των νέων με τα παντελόνια καμπάνα που έβλεπες κάποτε και τις άκουγες να ανταλλάσουν και να υπερασπίζονται με πάθος τις απόψεις τους, έχουν καταντήσει σε μεμονωμένα γερόντια των εβδομήντα και άνω χρόνων, χωμένα στην εφημερίδα τους να προσπαθούν να θρέψουν μέσα από τα συμφέροντά της, τις δικές τους αρτηριοσκληρωτικές αναμνήσεις.
Δεν έχουν πάρει χαμπάρι πως οι καιροί άλλαξαν και οι πληροφορίες που τους δίνουν είναι για την εξυπηρέτηση συμφερόντων και όχι την αλήθεια.
Κρύβουν πίσω από την εφημερίδα τον δογματισμό τους και αποφεύγουν ανταλλαγή επιχειρημάτων να υπερασπίσουν την άποψή τους.
Με δυσθυμία θα σηκώσουν το κεφάλι από την εφημερίδα, θα χαμηλώσουν τα πρεσβυωπικά γυαλιά τους και θα σου πουν μια στυφή καλημέρα.
Απόστρατοι γαλονάδες που έχουν δώσει όρκο να υπηρετούν την πατρίδα, τους ακούς να συζητάνε μόνο για τη σύνταξη που τους έκοψε ο ψεύτης Τσίπρας, την ώρα που στα Ίμια υπάρχει κίνδυνος να αρπαχτούμε με τους Τούρκους που το πάνε φιρί φιρί για να εκτονώσουν πάνω μας τις πιέσεις που δέχονται πανταχόθεν.

Όλοι όταν ήμασταν νέοι πιστεύαμε πως υπάρχουν διαφορετικές ιδεολογίες και πως αυτή που εμείς πιστεύαμε ήταν και η καλλίτερη.
Ομηρικές μάχες επιχειρημάτων, διαδηλώσεις για δημοκρατία ψωμί παιδεία ελευθερία, ε ε ένωση με την Κύπρο, σπασμένα κεφάλια που σήμερα θέλουνε πάλι σπάσιμο για τις τότε λάθος επιλογές μας. Παλαιότερα υπήρχαν κόμματα με ιδεολογία και ρομαντικούς οπαδούς και σήμερα υπάρχουν κόμματα χωρίς ιδεολογία και οπαδούς που έχουν παραμείνει πιστοί στο παρελθόν, αλλά χωρίς μυαλό.
Δεν έχουν πάρει χαμπάρι πως εκείνοι οι καιροί πέρασαν, τα κόμματα και οι ιδεολογίες τους άλλαξαν όνομα και ΑΦΜ για να αποφύγουν την εφορία και το νόμο, αλλά και για να μην πληρώσουν αυτά που κατάκλεψαν ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Ο καθένας κουβαλάει τα δικά του προβλήματα, τους πόνους απ’ τ’ αρθριτικά του, την κουφαμάρα του, την δυσκοιλιότητά του και φυλάγεται τόσο από αυτήν όσο και από το πέσιμο. Εξ’ ίσου επικίνδυνα και τα δυό. Το σάκχαρό του, την χοληστερίνη του, τον προστάτη του που φοβάται να πάει να χειρουργήσει. Σε μερικούς μάλιστα έχει αρχίσει να τους επισκέπτεται το Αλτσχάϊμερ και μερικές φορές ξεχνάνε αν παραγγείλανε καφέ ή όχι, αν ήρθανε ή φεύγουν.
Άσε που μερικοί ογδοντάρηδες και, κάνουνε τα κοκοράκια και όταν βγαίνουνε από την τουαλέτα έχουν κατουρημένα τα μπατζάκια τους απ’ τον προστάτη.
Θεωρούν προσβολή του ανδρισμού τους να ομολογήσουν πως η νιότη τους έχει πλέον καταντήσει σαν αποξηραμένη σταφίδα.
Πάντως πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι που προλάβαμε και ζήσαμε αρκετά κοσμοϊστορικά γεγονότα, που οι προηγούμενες γενιές δεν μπορούσαν ούτε καν να φανταστούν και εμείς περιμένουμε ίσως να δούμε κάτι ακόμα.
Εγώ σήμερα εύχομαι να προλάβω να ξαναδώ την πατρίδα μου να ελευθερώνεται από το βάρβαρο Γερμανικό ζυγό και μετά μπορώ να φύγω λυτρωμένος.

Ιnahnak

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *