Ένα βουνό απορίες

- - Articles

Από μικρό παιδί με είχανε μάθει να κάνω την προσευχή μου και τον σταυρό μου. Από μικρό με μάθανε να παρακαλάω τον Θεό να έχει καλά την μαμά μου, τον μπαμπά μου, την γιαγιά μου, τον παππού μου και μένα να μου δίνει μυαλό και να με κάνει καλό παιδί.

Όλοι αυτοί φύγανε και έμεινα μόνο εγώ, που η ιστορία θα δείξει εάν έγινα καλό παιδί τότε, ή ένας θεοπάλαβος αιθεροβάμων γέρων του σήμερα χωρίς μυαλό!.

Πάντα όμως είχα μια απορία. Αφού ο Θεός κάνει ό,τι εκείνος θέλει, εγώ δεν μπορώ να κάνω τα δικά μου θέλω.

Γίνονται μόνο τα δικά του θέλω.

Για πολλά χρόνια με βασάνιζε αυτή η απορία και αναρωτιόμουνα γιατί μου έδωσε μυαλό και κρίση, αφού εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα και γίνεται πάντα αυτό που θέλει εκείνος;

Εδώ κάτι δεν πάει καλά σκέφτηκα και αποφάσισα πως δεν θα κάνω πλέον προσευχή, ικεσίες και σταυροκοπήματα.

Τον Δημιουργό ο Ορφέας τον ονόμασε ωόν, ο Παρμενίδης “έν το αείζωον ον” και οι θρησκείες ενώ πιστεύουν στον ένα Δημιουργό Θεό, τσακώνονται μεταξύ τους εάν το λένε Αλλάχ, Γιαχβέ, Κάρμα ή δεν ξέρω πως αλλιώς. Τελικά μπορεί κάποιος να βεβαιώσει ό, τι υπάρχει ή δεν υπάρχει Θεός;

Εγώ σαν ζωγράφος που στους πίνακές μου αποτυπώνω όσα βλέπω γύρω μου, βουνά, ποτάμια, δέντρα, λουλούδια με άπειρα χρώματα και σχέδια, λέω και πιστεύω πως δεν έγιναν έτσι στην τύχη, οπότε κάποια ανώτερη δύναμη έφτιαξε όλα αυτά τα αξιοθαύμαστα που με περιτριγυρίζουν.

Αυτή την δημιουργική δύναμη την ονομάσαμε χάριν συντομίας Θεό.

Οι Χριστιανοί υποκαταστήσανε τον Δημιουργό με το δημιούργημά του.

Έτσι μας προέκυψε ο υιός Θεάνθρωπος Χριστός και από κοντά πλήθος παρατρεχάμενων και γέμισε η οικουμένη με Ιλαρίωνες, με Παχούμιους, με αγίες σαν την Μακρίνα που ήταν γιαγιά του Αγίου Βασιλείου και του Γρηγορίου Νίσσης, με Χρυσοβαλάντες, που αυτή η αγία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντο, λένε πως όταν προσευχόταν δεν πάταγε στην Γη, αλλά αιωρείτο μεταξύ ουρανού και γης και τα κυπαρίσσια έσκυβαν τις κορυφές τους από φόβο και ευλάβεια.

Πειράζει που εγώ δεν είμαι κυπαρίσσι;

Τώρα όποιος θέλει πιστεύει κάτι τέτοια και καταθέτει τα τάματά του για να εκπληρωθούν οι επιθυμίες του, ή είναι σαν και μένα που δεν πιστεύω σε θαύματα, σε κόλαση και σε Παράδεισο!

Την κόλαση και τον Παράδεισο τον έχουμε μέσα μας και πιστεύουμε στον Θεό που έχει δημιουργήσει ο καθένας μέσα του. Άλλος πιστεύει σε ένα Θεό που λέει: εγώ κύριος ο θεός σου, θεός ζηλότυπος ανταποδίδων τας αμαρτίας των πατέρων επί των τέκνων έως τρίτης και τετάρτης γενεάς… (Π.Δ. έξοδος, κεφ. Κ 4)

Έ, εγώ τέτοιο Θεό δεν τον θέλω. Ο καθένας διαλέγει Θεό, ανάλογα με το πως ταιριάζει στην δική του ψυχοσύνθεσή . Τον Θεό τον έχει μέσα του, Θεός είναι ο ίδιος ο εαυτός του, είναι η συνείδησή του. Η Ορθοδοξία θέλει τον Θεό αρωγό του ανθρώπου στον βίο του.

Ο κάθε άνθρωπος θέλει να υπάρχει Θεός να τον έχει αποκούμπι σε δύσκολες στιγμές της ζωής του, να ελπίζει και να παίρνει κουράγιο στις αναποδιές που θα αντιμετωπίσει. Εάν περνάει δύσκολες στιγμές δεν είναι Θεού θέλημα όπως λανθασμένα πιστεύουν, αλλά είναι αποτέλεσμα δικών τους λανθασμένων επιλογών.

Ο Θεός ξέρουμε και λέμε πως είναι άυλος, τότε εμείς γιατί του προσφέρουμε υλικά τάματα και θυσίες από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα;

Η ύλη είναι αρεστή ΜΟΝΟ στους ανθρώπους και σε κανένα άλλο δημιούργημα πάνω στον πλανήτη Γη. Γι’ αυτή την έρμη ύλη γίνονται πόλεμοι και σκοτωμοί, γι’ αυτή την έρμη την ύλη πουλάμε την ψυχή μας, την πατρίδα μας, τα πιστεύω μας, την αξιοπρέπειά μας.

Ο Θεός, καλός ή κακός είναι μέσα μας. Προσπαθήστε ο δικός σας Θεός να είναι καλός.

Ιnahnak

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *