Ένας ογδοντακοντούτης νέος

- - Articles

Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόση ευτυχία μπορεί να νοιώθει ένας άνθρωπος που πρόφτασε και έγινε ογδόντα χρονών.

Κάθε μέρα που περνάει την ευχαριστιέται και την απολαμβάνει γιατί δεν ξέρει αν είναι η τελευταία και κάθε βράδυ λέει ένα μεγάλο ευχαριστώ στο δημιουργό του.

Ποιός είναι αυτός; Ο καθένας ας πιστεύει ό,τι τον βολεύει.

Δε θα σκάσουμε τώρα γ’ αυτό για τους αβάσταχτους φόρους ναι, γι’ αυτό όχι!

Όταν ήταν νέος έβλεπε το παρελθόν ως πολύ κοντινό και το μέλλον σαν κάτι το πολύ μακρινό και ατέλειωτο. Τώρα όμως διαπιστώνει πως έζησε σε εικονική πραγματικότητα και συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο . Το παρελθόν γίνεται πολύ μακρινό το μέλλον πολύ κοντινό.

Στη διαδρομή του ατέλειωτου μακρινού που έγινε πολύ κοντινό και τι δεν είδανε τα μάτια του και τι δεν άκουσαν τ’ αυτιά του.

Μόλις είχε προλάβει να κυνηγάει ένα λαστιχένιο τόπι στη γειτονιά του και πλακώσανε οι Ιταλοί και μετά οι Γερμανοί και το τόπι φτιάχτηκε από… κουρέλια.
Σκλάβα η πατρίδα!

Διώξανε οι Έλληνες μετά από τέσσερα χρόνια τους δυνάστες με τη βοήθεια των συμμάχων και οι σύμμαχοι μετατραπήκανε αυτοί σε δυνάστες.

Την ώρα που καθίσανε μετά τον πόλεμο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να μοιράσουμε ξανά τον κόσμο, βάλανε τους πολιτικούς μας να φαγωθούνε μεταξύ τους για το άν θα πάει η Ελλάδα με το μέρος των Αγγλοαμερικάνων ή με το μέρος της Σοβιετικής ένωσης. Και ο τόπος δυστυχώς βάφτηκε τώρα με αίμα αδερφικό.

Ο Θουκυδίδης αν θυμάται καλά είχε πει πως από τα κακά που προκαλεί ένας πόλεμος ,ακολουθούν και ένα σωρό καλά.

Ένα από αυτά που έσωσαν τον κόσμο από ένα σωρό ασθένειες ήταν η ανακάλυψη της Πενικιλίνης από τον Φλέμινγκ και της Στρεπτομυκίνης και από τον Μπάρναρντ οι εγχειρήσεις ανοιχτής καρδιάς.

Στη διάρκεια του πολέμου ο Αϊνστάιν κατάφερε το ακατόρθωτο να διασπάσει το ά-τομο όπως έλεγε ο Δημόκριτος. Αυτό που δεν τέμνεται. Κι’ όμως ο Αϊνστάιν το κατάφερε και στο Δημόκριτο έμεινε η δόξα πως αυτός ήταν που ανακάλυψε το ά-τομο που όμως τέμνεται.

Ισοπεδώθηκε η Χιροσίμα και το Ναγκασάκι από τις πρώτες ατομικές βόμβες, ο Β! παγκόσμιος πόλεμος τελείωσε με εκατομμύρια νεκρούς και μισερούς ζωντανούς.
Ο τρόμος της ατομικής ενέργειας κατέλαβε ολόκληρο τον κόσμο και γέμισε η Αμερική με υπερφίαλα εγωκεντρικά αντιατομικά καταφύγια. Ο κόσμος ας καεί, εγώ νάμαι καλά.

Ο άνθρωπος ανακάλυψε το ραντάρ, το σόναρ τον πύραυλο τα διαστημόπλοια και πήγε στο φεγγάρι να βρει τη Θεά της, την Εκάβη.

Πουθενά όμως η Εκάβη, ούτε στην αθέατη πλευρά!

Πήγε στην Αφροδίτη, στον Άρη στον Πλούτωνα ψάχνοντας να βρει το Θεό, τον παράδεισο και την κόλαση και το μόνο που κατάφερε ήταν να βρει κάτι μαύρες τρύπες που οδηγούν σε άλλα σύμπαντα. Τρύπες στο χάος του απείρου.

Έχουν συμβεί κατά το διάβα του στη ζωή και άλλα σπουδαία ή λιγότερο σπουδαία, αλλά εκείνο που αυτός θεωρεί σπουδαιότερο όλων είναι ότι ακόμα ζει και βιώνει την κάθε μέρα απολαμβάνοντάς την με όσες δυσκολίες και αν παρουσιάζονται.

Ο ογδοντακοντούτης νέος, εκτός από καμιά δεκαριά σοβαρές εγχειρήσεις που έχει κάνει και μια σειρά από χημειοθεραπείες για μια λευχαιμία που του παρουσιάστηκε πάνω στο άνθος της ηλικίας του στα εβδομήντα εφτά του χρόνια, κατά τα άλλα είναι καλά, βράχος.

Αισιοδοξείτε και μην το βάζετε κάτω, ένας πόλεμος είναι κι’ αυτός, θα νικήσουμε και πάλι τους Γερμαναράδες γιατί ήμαστε γεννημένοι νικητές.

Ιnahnak

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *